İzler

Susup bekleyerek yaşlanıyordu

şeylerin uğultusu arasında

içi ağırlaştıkça rüzgara çıkıyor

siliyordu kendini durma

ağrıya ağrıya nara dönüştüğünde

açtılar içinden sözler çıktı

kem sözler, kırıcı davranışların izleri

aldanma gölgesi, ondurmayan bağışlama

“gitmeliyim” çıktı, “dönmemek üzre bir daha”

“artık herkesin yüzüne

bütün düşündüklerimi”

“yalnız olmalıyım” çıktı.

derinlerde sır tutmuş

bir eski sevda.