Bedava
Orhan Veli Kanık · 1940
Bedava yaşıyoruz, bedava; Hava bedava, bulut bedava; Dere tepe bedava;
24 şiir
Orhan Veli Kanık · 1940
Bedava yaşıyoruz, bedava; Hava bedava, bulut bedava; Dere tepe bedava;
Orhan Veli Kanık · 1940
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz, Simdi galiba bir tüccar karisi. Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Orhan Veli Kanık
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı Önce hafiften bir rüzgar esiyor; Yavaş yavaş sallanıyor
Orhan Veli Kanık · 1950
Denizden yeni mi çıkmıştı neydi; Saçları, dudakları Deniz koktu sabaha kadar;
Orhan Veli Kanık · 1934
Bir duyma da gurultusunu Dallarda çıtırdayarak açılan fıstıkların, Gör bak ne oluyorsun.
Orhan Veli Kanık · 1940
Ben deniz kenarındaki odamda, Pencereye hiç bakmadan Dışardan gecen kayıkların
Orhan Veli Kanık · 1948
Kalender'den sandala bindi Beyaz maşlahlı hanım Bir elinde şemsiye
Orhan Veli Kanık · 1944
Aynada başka güzelsin, Yatakta başka; Aldırma söz olur diye;
Orhan Veli Kanık · 1940
Uyuşamayız, yollarımız ayrı; Sen ciğercinin kedisi, ben sokak kedisi; Senin yiyeceğin, kalayli kapta;
Orhan Veli Kanık · 1937
Handan,hamamdan geçtik Gün ışığındaki hissemize razıydık Saadetinden geçtik
Orhan Veli Kanık · 1930
Bilmezler yalnız yasamayanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana; İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Orhan Veli Kanık · 1945
Ah aydınlıklardan uzaktayım Kafamda o dağılmayan sükûn. Ölmedim lâkin, yaşamaktayım
Orhan Veli Kanık
Ey bir muharebe meydanında Avuçları kanımla dolu, Kafası gövdemin altında,
Orhan Veli Kanık · 1934
Çatlamak üzre olan tomurcuklar Güzel günler vadetmededir. Ve bir kadın, şehir haricinde;
Orhan Veli Kanık · 1940
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş Magillerde sefer etmek! Bir sahilden çözülüp gitmek
Orhan Veli Kanık · 1940
Sokakta giderken, kendi kendime Gülümsediğimin farkına vardığım zaman Beni deli zannedeceklerini düşünüp
Orhan Veli Kanık · 1930
Bakakalırım giden geminin ardından; Atamam kendimi denize, dünya güzel; Serde erkeklik var, ağlayamam.
Orhan Veli Kanık · 1954
Gün olur, alır başımı giderim, Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda Şu ada senin, bu ada benim,
Orhan Veli Kanık · 1942
Bir insan daha var, çok şükür, evde; Nefes var, Ayak sesi var;
Orhan Veli Kanık · 1940
NİSAN İmkansız şey Şiir yazmak,
Orhan Veli Kanık · 1945
Beni bu güzel havalar mahvetti, Böyle havada istifa ettim Evkaftaki memuriyetimden.
Orhan Veli Kanık · 1940
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda Kötü ediyor insanı, kötü Hele birde hasretlik oldu mu serde
Orhan Veli Kanık · 1930
İstanbul'da Boğaziçi'nde, Bir fakir Orhan Veli'yim; Veli'nin oğluyum,
Orhan Veli Kanık · 1944
Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz,