Eyüphan Binici

Elleri ellerime değdi.

O gece gördüm, onun gözlerinde gördüm;

Gün ne güzel doğarmış meğer açık denizde!

Onun saçları öğretti bana dalgayı;

Çalkandım durdum rüyalar içinde.

Karnındakı son gecemi çok özledim anne

Anlamsız olacak bu sevdanın aşkın çilesi

Aşkın kırıntılarıyla doyacak açlıktan bitap düşmüş,

Garip zayıf sıska kalbin

Kimseye anlatamadığın acilarin

ne acılar bizde saklıydı baba

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı

Önce hafiften bir rüzgar esiyor;

Sucuların hiç durmayan çıngırakları

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

Duymazdım durgun suların bezgin türkülerini

Alışmak ölümün bir başka adıymış bilmezdim

Bir yanda yaşanmamış günlerin hırsı

Bir yanda boşa geçen gecelerin acısı

peki istanbul ya ben

ya mısralarını dört renkli duvar afişleri gibi boy boy

gümrük duvarlarına yapıştıran yolcu abbas

Arı nasıl ayrılır,

Altın rengi balından..

Gül nasıl koparılır

Mor dikenli dalından?

Zil, şal ve gül. Bu bahçede raksın bütün hızı...

siliyordu kendini durma

Ben yaşamıyor gibi yaşamıyor gibi yaşıyorum

aydınlık neyin oluyor senin

gökyüzü akraban filan mı

beni bulur bulmaz gözlerin

şimşek çakıyorum yalan mı

Bakakalırım giden geminin ardından;

Atamam kendimi denize, dünya güzel;

Serde erkeklik var, ağlayamam.

Yirmi yıllık çalışmanın

Bir kurşunluk hükmü varmış,

Arzular başka şey,

Hatıralar başka.

Bekliyorum

Öyle bir havada gel ki,

Vazgeçmek mümkün olmasın.

Ağlasam sesimi duyar mısınız,

Mısralarımda;

Havalar güzel gidiyor

Sen de çiçek açtın erkenden

Sallansın dalların çocuklar gibi

Bakma güneş ısıtsın varsın

Zemheride bahar mı olur?

Akşamları seyret anlarsın

Sakın erkenden çiçek açma

Küçük zerdali ağacım.

Hele birde hasretlik oldu mu serde

Sevdiğin başka yerde

Sen başka yerde